روایتی واقعی از یک کودک شهید در «پاپا بندری»

بهمن رضایی کارگردان فیلم کوتاه «پاپا بندری» از آثار حاضر در سی و هشتمین جشنواره فیلم‌های کودک و نوجوان در گفت‌وگو با فرهیختگان درباره این فیلم گفت: فیلم کوتاه «پاپا بندری» در مدت‌زمان هفت دقیقه، روایت رابطه یک پدربزرگ و نوه را دنبال می‌کند؛ قصه‌ای که از دل یک واقعیت شکل گرفته و تلاش دارد مفهوم ترس از تاریکی و امید به روشنایی را برای مخاطب کودک‌ونوجوان روایت کند.

کارگردان این فیلم کوتاه درباره داستان «پاپا بندری» گفت: فیلم در یک شب بارانی می گذرد. قصه استعاره‌ای از بهشت دارد و برای کودکی تعریف می‌شود که به شهادت رسیده است.

رضایی درباره واقعیت الهام‌بخش فیلم توضیح داد: داستان فیلم درباره شهید میکائیل است. او در کودکی از تاریکی می‌ترسیده و هر شب باید پدر یا پدربزرگش کنارش می‌خوابیدند. ایده اولیه فیلم از عکسی شکل گرفت که در دوران جنگ بسیار دیده و فراگیر شد؛ تصویری از پدربزرگی که هر شب کنار مزار نوه شهیدش می‌خوابید.

کارگردان «پاپا بندری» درباره این روایت و امکان ارتباط کودکان با آن بیان کرد: ما نمی‌خواستیم صرفاً با یک اتفاق تلخ مواجه باشیم بلکه می‌خواستیم قصه به‌نوعی پذیرش مرگی باشد که ناخواسته اتفاق افتاده است؛ مرگی که در واقعیت رخ داده اما باید درباره آن برای کودکان به شکلی نرم‌تر و مهربانانه‌تر صحبت کرد. هدف ما این بود که به‌نوعی به کودکانی که عزیزانشان را از دست داده‌اند، دلداری بدهیم و قصه را طوری تعریف کنیم که برای آنها قابل‌پذیرش‌تر باشد.

رضایی درباره انتخاب بازیگر کودک نیز گفت: برای انتخاب بازیگر حدود ۷۰ کودک را مورد بررسی قرار دادیم و از تعدادی از آنها تست بازیگری گرفتیم. یکی از مهم‌ترین معیارهای ما این بود که بازیگری را پیدا کنیم که از نظر چهره شباهت زیادی به شهید داشته باشد. خوشبختانه بازیگری که در نهایت انتخاب کردیم، شباهت زیادی به او داشت و از نظر بازی نیز عملکرد خوبی نشان داد.

این کارگردان درباره حضور «پاپا بندری» در جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان گفت: این نخستین دوره‌ای است که خودم در چنین جشنواره‌ای حضور دارم و طبیعتاً هنوز شناخت کاملی از فضای فیلم‌هایی که برای این جشنواره ساخته و ارسال می‌شوند، ندارم اما اگر از بیرون به این موضوع نگاه کنیم، به نظرم بسیار خوب است که فیلمسازان ما همیشه نگاهی به مخاطب کودک‌ونوجوان داشته باشند.

وی در پایان گفت: متأسفانه در سینمای بلند آن‌طور که بایدوشاید به مخاطب کودک‌ونوجوان توجه نمی‌شود. شاید ما فیلمسازان کوتاه بتوانیم بخشی از این خلأ را پر کنیم و بیشتر به این گروه بپردازیم. دنیای کودکان واقعاً شگفت‌انگیز است و هرچه بیشتر با آنها و دنیایشان آشنا می‌شویم، این دنیا جذاب‌تر می‌شود و بیشتر دوست داریم درباره آنها و برای آنها فیلم بسازیم.