سیاوش چراغی پور در کارگاه بازیگری جلوی دوربین از تلاش ها و سختی های خود برای بازیگری سخن گفت.

به گزارش روابط عمومی جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، در نخستین روز از سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، یکشنبه ۱۲ مهر کارگاه تخصصی «بازی جلوی دوربین» با حضور حامد جعفری دبیر جشنواره، اویس طوفانی و همچنین سیاوش چراغی‌پور، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون در خانه جشنواره برگزار شد.
سیاوش چراغی‌پور در این کارگاه درباره تفاوت‌های بازیگری در سینما و تئاتر گفت: از نظر من بازیگری در سینما کمی از تئاتر سخت‌تر است؛ زیرا در تئاتر یک بازیگر باید نفس را در سالن جاری کند تا کسی در خودش فرو نرود، جا نماند و ارتباط میان بازیگر و مخاطب حفظ شود. اما در سینما مخاطب تنها یک دوربین است و باید برای یک مخاطب خیالی بازی کرد و به نظرم این موضوع سخت‌تر است.
وی ادامه داد: در تئاتر، از ابتدای حضورم روی صحنه، تکلیفم با مخاطبان مشخص است؛ با آنها ارتباط برقرار می‌کنم، بحث و گفت‌وگو دارم و واکنش آنها را می‌بینم. اما در سینما چنین نیست و حتی ممکن است کار شما در یک روز تمام شود، چون گاهی کارگردان می‌خواهد تمام سکانس‌های مربوط به شما را در یک روز فیلمبرداری کند.
چراغی‌پور در ادامه بر اهمیت مطالعه کامل فیلمنامه توسط بازیگر تأکید کرد و گفت: به نظرم هر بازیگری در ابتدای کار باید فیلمنامه را بارها و بارها بخواند و این کار وظیفه اوست، اما متأسفانه نسل جدید تنها بخش‌های مربوط به خود را می‌خوانند.

بازی در فیلم کوتاه برای بازیگر برکت است
وی در ادامه گفت: فیلم کوتاه جهان بزرگی است که می‌تواند به بازیگر، صدابردار، فیلمبردار و دیگر عوامل، ایده‌های بی‌نهایت بزرگی بدهد و تجربیات ارزشمندی را به ارمغان بیاورد که نمونه آن را در آثار تلویزیونی و سینمایی نداشته باشند.
بازیگر فیلم «جهان با من برقص» با اشاره به ضرورت استقبال بازیگران از پیشنهادهای حضور در فیلم کوتاه ادامه داد: این هوشمندی بازیگر است که اگر بازی در یک فیلم کوتاه به او پیشنهاد شد، آن را بپذیرد. فیلم کوتاه می‌تواند تجربه بزرگی به شما بدهد که فیلم بلند شهامت آن را ندارد.
چراغی‌پور با اشاره به تجربه شخصی خود در همکاری با فیلمسازان فیلم کوتاه اظهار کرد: من استاد استقبال از کارهای فیلم کوتاه هستم، بیشترین سود را هم می‌برم. بازی در فیلم کوتاه برکت کار یک بازیگر است.
وی افزود: برخی فیلم‌سازان بسیاری از نقش‌های خوب را پس از آنکه بازی‌های من را در فیلم‌های کوتاه دیده‌اند، پیشنهاد داده‌اند.
چراغی‌پور در ادامه این کارگاه درباره اهمیت کشف ویژگی‌های فردی بازیگر و پیدا کردن لحن شخصی در بازیگری مطرح کرد: جوهره بازیگری باید چیزی باشد که در درون کاراکتر شکل گرفته است. هر کدام از بازیگران هارمونی و رنگ خود را در بازیگری دارند.
وی افزود: تجربه، مطالعه، گشت‌وگذار در میان مردم، مراوده با آنها و… به شما تجربه و ایده می‌دهد. بنابراین ابتدا باید خودتان را کشف کنید و بعد می‌توانید لحن خودتان را پیدا کنید.
در ادامه این کارگاه، عمار تفتی، بازیگر سینما و تلویزیون، درباره راهکارهای ماندگاری یک بازیگر در عرصه بازیگری و اینکه چگونه می‌توان برای سال‌ها در این عرصه باقی ماند و کمرنگ نشد، از چراغی‌پور پرسید.

چراغی‌پور در پاسخ به این پرسش گفت: ورود به عرصه بازیگری ساده است، اما حفظ آن موقعیت کار دشواری است. من به همه می‌گویم ابتدا خودتان را کشف کنید، خودتان باشید، به اندازه خودتان اتفاق تعریف کنید و به اندازه خودتان جلو بروید.
وی ادامه داد: من به عنوان یک جوان شهرستانی که اتفاقاً شهرم در نقشه زیر پونز بود، وارد عرصه بازیگری شدم. کار کردم، تلاش کردم و زحمت کشیدم تا به علاقه‌مندی‌ خود، یعنی بازیگری، برسم. کارگری کردم، کارتن‌خوابی کردم، در چاپخانه کار کردم و سختی‌های بسیاری کشیدم تا بازیگر شوم.
این بازیگر سینما و تلویزیون با اشاره به برخی تصورات درباره مسیر ورود افراد به عرصه بازیگری اظهار کرد: این روزها خیلی به گوشم می‌خورد که می‌گویند فلانی پول و پارتی داشت و بازیگر شد، اما این تنها راه نیست. گاهی باید بسیار تلاش کنید. نمی‌گویم پول و پارتی تأثیر ندارد، اما به هر حال باید بسیار تلاش کنید.
چراغی‌پور یادآور شد: ورود من به عرصه سینما بسیار سخت بود و به همین دلیل در این عرصه ماندم. حتی با لهجه‌ام جنگیدم. سخت بود، اما توانستم با تلاش بر سختی‌هایم فائق بیایم.