فضای جنگ و دهه ۶۰ در «دو تفنگدار»/ نوجوانی که روی پای خود ایستاد

کارگردان فیلم «دو تفنگدار» از فضای فیلم که در دهه ۶۰ و جنگ می گذرد سخن گفت.

به گزارش روابط عمومی سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، نشست رسانه‌ای فیلم «دو تفنگدار» با حضور مهدی شفیعی نویسنده، تهیه‌کننده و کارگردان، حامد احمدجو و حدیث نیکرو بازیگران بزرگسال، زهره رفیعی طراح لباس و آراد علیخانی بازیگر نوجوان این فیلم روز دوشنبه ۱۳ مهر در خانه جشنواره برگزار شد.
در ابتدای این نشست که اجرای آن را محدثه محمدی و امیرعلی عمادی مجریان نوجوان بر عهده داشتند، شفیعی در پاسخ به پرسش یکی از خبرنگاران نوجوان درباره تغییر مسیر فیلم از میانه داستان گفت: این اثر در سال‌های دهه ۶۰ می‌گذرد؛ دوره‌ای در زمانه جنگ که حال‌وهوای خاصی بر نوجوانان حاکم بود. در واقع این دوران اقتضائات ویژه‌ای داشت. با توجه به بازخورد مخاطبان تلاش می‌کنیم موارد ابهام‌برانگیز را در تدوین مجدد برطرف کنیم.

وی در خصوص سرنوشت شخصیت‌ها و اتمسفر حاکم بر فیلم نیز گفت: مدت‌ها به این موضوع فکر کردم که چگونه می‌توان در یک فضای مشخص، داستانی را روایت کرد. به عقیده من تا فیلم ساخته نشود و مواجهه با مخاطب صورت نگیرد، هیچ چیز قطعی نیست.
شفیعی ادامه داد: بسیاری از فیلم‌های تاریخی بر پایه یک داستان استوار هستند. این فیلم درباره نوجوانی است که می‌خواهد روی پای خود بایستد. برای من مهم این است که مخاطب بتواند با قصه شخصیت‌ها مواجه شود.
وی افزود: برایم مهم است که مخاطب نوجوان بتواند با قصه این فیلم ارتباط برقرار کند.

کارگردان «دو تفنگدار» در پاسخ به پرسشی درباره ریتم کند فیلم بیان کرد: در درجه اول، ریتم کند فیلم عامدانه بوده است. در سینما گونه‌های مختلفی وجود دارد که می‌توانند با ریتم‌های متفاوت پیش بروند.

شفیعی درباره علت انتخاب نام «دو تفنگدار» گفت: در این موضوع به دو دلیل صورت گرفته است. اول اینکه نگاهی به رمان «سه تفنگدار» اثر الکساندر دوما داشتم. ضمن اینکه شخصیت‌های فیلم قصد داشتند برای حضور در جبهه ثبت‌نام کنند و این موضوع نیز با عنوان فیلم ارتباط دارد.

وی درباره تضاد لهجه آبادانی و اصفهانی در فیلم توضیح داد: در دهه ۶۰ استان اصفهان یکی از نقاط مهاجرپذیر کشور بود و تعداد زیادی از هم‌میهنان در اثر جنگ تحمیلی هشت‌ساله به این استان مهاجرت کردند. این موضوع یکی از تبعات جنگ بود و باعث شد فرهنگ نقاط مختلف کشور وارد اصفهان شود و اتفاق‌های مختلفی شکل بگیرد.

کارگردان «دو تفنگدار» درباره انتخاب بازیگران نوجوان گفت: برای انتخاب بازیگر زمان زیادی صرف کردیم و در ابتدا از نتیجه راضی نبودم؛ تا جایی که تصمیم گرفتم این فیلم را کارگردانی نکنم. تا اینکه در نهایت آراد علیخانی را پیدا کردیم.
وی درباره استفاده از مؤلفه‌های رئالیسم جادویی در فیلم بیان کرد: در سبک رئالیسم جادویی، از همان ابتدا ماجرای فیلم گفته می‌شود. در سینمای ایران بهرام بیضایی و در ادبیات جهان گابریل گارسیا مارکز این شیوه را پیگیری کرده‌اند.

شفیعی درباره دغدغه خود از ساخت این فیلم گفت: بخشی از این موضوع به زیست شخصی من وابسته است. من در اصفهان زندگی کرده بودم و جنگ را در این شهر تجربه کرده‌ام. بخشی از شخصیت من در کاراکترهای مختلف این فیلم وجود دارد و طی سالیان دراز، این قصه‌پردازی‌ها تکمیل شده و به این فیلم تبدیل شده است.

آراد علیخانی، بازیگر نوجوان فیلم «دو تفنگدار»، نیز درباره تجربه حضور خود در این فیلم گفت: این اثر نخستین تجربه من نبود و حدود سه سال است در این عرصه مشغول به کار هستم. حضور به عنوان بازیگر نقش اول این فیلم مایه افتخار من بود.

حدیث نیکرو، بازیگر فیلم «دو تفنگدار»، نیز درباره چالش حضور در این فیلم گفت: بزرگ‌ترین چالش من در این فیلم، وجود لهجه بود. من پسری در سن نوجوانی دارم و خوشبختانه با بازیگر نوجوان این اثر ارتباط خوبی برقرار کردم و فکر می‌کنم توانستیم حس مادر و فرزند را به خوبی منتقل کنیم.